Çocuğunuzun tercihlerini sınırlayın.

Eğer çocuğunuza, "Bugün nereye gitmek istiyorsun?" diye sorarsanız, almak istemediğiniz veya gerçekleştirmesi güç yanıtlar alabilirsiniz. Çocuklar, onlara ancak sınırlı seçenekler sunduğunuzda karar vermeyle başa çıkabilirler. Genellikle çocuğunuzdan iki şeyden birini seçmesini istemeniz onun kontrolün kendinde olduğunu hissetmesi konusunda oldukça işe yarar ve uygunsuz bir karar vermesini önlemeyi sağlar. Anahtar, ona sizin yapabileceğiniz seçenekler sunmaktır.

Çocuğunuzun tercihlerini eleştirmekten kaçının.

Çocuğunuza seçmesi için iki takım kıyafet sunduğunuzu farz edelim. Ama çocuğunuz, sadece bunlardan birini seçmek yerine, başka bir seçenek sunuyor. Eğer ona kötü bir seçim yaptığını ya da bu ikisinin uymadığını söylerseniz, ona seçme olanağını vermenizdeki amaca zarar vermiş olursunuz. Bazen de kendine zarar vermeyeceği durumlar için kendi seçimlerini yapmasına izin verebilirsiniz.

Küçük şeyleri yapmasına izin verin.

Çocuğunuza onun sağlığını ve güvenliğini etkilemeyecek küçük şeylere karar vermesine izin vermek, onun kendisini güçlü hissetmesini sağlayacaktır. Örneğin, yemek masasında güneş gözlüğü takmakta ısrar ediyorsa, kendinize bunun savaşmaya değip değmeyeceğini sorun. Güneş gözlüğü takmak belki de sizden farklı olduğunu söylemenin başka bir yoludur. Eğer onun küçük şeyleri yapmasına izin verirseniz, çocuğunuz büyük şeyleri daha kolay kavrar.

Çocuğunuza ufak meselelerde sorumluluk verin.

Çocuğunuzu süveter giymesi, oyuncağını oynamayı bitirdiğinde yerine kaldırması ve yemek masasında kendi yerini hazırlaması konusunda cesaretlendirmek, onun yeteneklerini geliştirmesini sağlar.

Ayrıca daha büyük meselelerde rahat olmasını, daha karmaşık bir işin bir parçasını yapma konusunda, onu cesaretlendirebilirsiniz. Örneğin, çoraplarını giymek küçük çocuklar için oldukça karmaşık bir iş olabilir. Ama siz işe çorapları kaldırıp, çocuğunuzun parmak uçlarından sokarak başlarsanız, o da geri kalan kısmını çekebilir. Bu işlem gibi karmaşık işleri daha küçük parçalara bölmek, çocukların kendilerini pek çok aktivitede normalde olduklarından daha başarılı hissetmelerini sağlar.

Önemli olaylarda çocuğunuzun lider olmasına izin verin.

Onun parka gidilecek yolu seçmesine ya da oyunun kurallarını koymasına izin verin. Ona bir şey yapmanın sürekli doğru yolunu anlatmaktan ya da istemediği halde ona yardım etmekten kaçının. Çocukların genellikle ne yapmak istedikleri konusunda planları vardır, ama fiziksel sınırlamalardan dolayı onları dışarı çıkaramayabilirler ve işlerle başa çıkarken yardıma ihtiyaç duyabilirler. Örneğin, eğer çocuğunuz sahilde kumu kazıyorsa, kuma su dökmeyi isteyebilir, ama denizden kovasını doldurmakta zorlanabilir. Ona kovayı tutma konusunda rehberlik edebilir, onu taşımasına ve oyununa geri dönmesine yardım edebilirsiniz. Ama hepsini yapmaktan kaçının. Ve tam anlamıyla, kumu kendi başına ıslatmasına izin verin. Başka bir ifadeyle, ona problemi çözmesi konusunda yardım ediyorsunuz ama siz çözmüyorsunuz.

Sadece sonuçları değil, çocuğunuzun yöntemlerini de alkışlayın.

Çocuğunuz bir oyuncağını birleştirmeye çalışıyor veya bir kıyafetini giymeyi deniyor olabilir. Sonucunda başarılı olamasa veya doğrusunu yapamamış olsa bile çabaladığı için takdir edin ve ona övgüler sunun.

Sınırlar koyun.

Çocuğunuzun davranışlarına getireceğiniz sınırlamalar, ona güvenli ve sosyal olarak kabul edilebilir bir şekilde keşifler yapma özgürlüğü sağlar.