Disiplini, bir ceza şekli olarak değil, bir öğretim şekli olarak düşünün. Çocuğunuzun çevreyle nasıl başa çıkacağını ve nasıl güvende kalacağını öğrenmesi gerekiyor. Onlara stekli bir öğrenci olmasını, paylaşımı, sabrı, iş birliğini ve dikkatli olmasını öğretmek birkaç yıl sürebilir.

Özellikle küçük çocuklar için tutarlılık çok önemlidir. Eğer annesi dün bir şeyi yapmasına izin vermemişse, bugün de izin vermemiş olmalı ki çocuk bunun doğru bir şey olmadığını pekiştirsin. Kendinizi tekrar etme konusunda endişelenmeyin. Küçük bir çocuğun bir alışkanlığı edinmeden önce yüzlerce kez aynı şeyi duyması gerekebilir.

Çocuğunuz yanlış bir davranışta bulunursa öğüt verilmeye ihtiyacı olabilir. Ona sert bir şekilde "Hayır" deyin, ya da belki "Canını yakabilirdin", "Bu bir oyuncak değil" gibi hızlı bir açıklama ile uyarın. Ardından onu daha istekli olabileceği bir faaliyete yönlendirin. Bebeklerin dikkat süresi çok kısadır, bu yüzden muhtemelen farklı bir faaliyetten mutluluk duyacaklardır.

Ceza vermek istediğinizde onu odasına göndermek yerine onu "yaramazlık sandalyesine" koyun bu sayede odasını cezalandırma ile ilişkilendirmez. Ancak siz de onunla birlikte oturun. Muhtemelen daha hızlı sakinleşecek ve hatasını gerçekten düşünecektir.

Disiplin her zaman negatif olmak zorunda değildir. Onun arkadaşıyla oyuncağını paylaştığını ya da dağınık bir yeri topladığını gördüğünüzde ödüllendirebilir veya yaptığı şeyi övebilirsiniz. Bu sayede dikkatinizi çekmek için yanlış davranmasına gerek olmadığını öğrenecektir.

Son olarak, çocuğunuzun doğru şeyi yapabilmesini mümkün olduğunca kolaylaştırın. Onu kendi başının çaresine bakamadığı durumlara sokmaktan kaçının. Örneğin, yorgun ve aç olduğunda onu uzun alışveriş gezilerine çıkarmayın ve onun dokunmasına izin verilmeyen şeylerle onun etrafını çevrelemeyin. Dünyası onu çeken şeylerle dolup taşıyorsa, bütün gününüzü "hayır" diyerek geçirirsiniz. Oyun oynamak ve keşfetmek için fırsatlarını en üst düzeye çıkarmaya çalışın ve hata yapma şansını en aza indirin.