Çocuğunuz ne kadar üzgün olursa, sizin o kadar sakin olmanız gerekir yoksa her iki kaygı da birbirinizi besleyecek ve daha da kötüleşecektir. Çocuklar duygularını ve ihtiyaçlarını ağlayarak göstermeye çalışabilirler. Bu durumlar sizin canınızı sıkabilir ancak ona kızmamayı denemelisiniz. Ona kızmanız belki evin kurallarını uygulamanıza devam etmenize izin verirken, onun kötü hissetmesine sebep olabilir. Elbette çocuğunuzun ağlamasını görmek zordur, ancak ona gereken disiplini verme sürecini atlatırsanız, anlaşmanız daha kolay olacaktır.

Çocuğunuzun gözyaşlarının muhtemel bir açıklaması, eylemlerinin onaylanmadığını düşünmesi anlamına gelebilir. Bu yaştaki çocuklar için sizin kaşlarınızı çattığınızı görmek oldukça zor ve üzücü olabilir. Ayrıca, yürümeye başlayan çocuklar "hayır" kelimesini duymaktan hoşlanmaz ve şikayetlerini ancak ağlayarak dile getirebileceğiniz düşünür. Bu durumda, çocuğunuzun ağlamaya karar vermesi mümkündür ve muhtemelen daha küçük bebekler için de düşünmeden uyguladığı tek yöntem olacaktır.

Ağlamakta olan bebeğinize bazen onu yatıştırmak için olumlu ya da olumsuz yanıt vermeyin. Örneğin uykusundan ağlayarak uyandığında fazla reaksiyon göstermeyin çünkü bu zamanla bir alışkanlığı haline gelebilir. Bu şekilde, ağlamasının mutlaka bir çözüme yol açmadığını ve her zaman geri dönüş alamayacağını öğrenecektir. Şiddetli ağlaması dinene kadar olabildiğince uzun süre bekleyin. Ağladığını gördüğünüzde hemen paniğe kapılmayın ve onu gözlemlerken fark etmemesini sağlayın. Onu disipline ederken veya ona bir şeyler yapmayı bıraktırdığınızda, ağlamadan bir şeyleri istemeyi öğrenmeye başladığınızda, onun artık büyük bir çocuk olduğuyla ilgili övgüler sunun. Büyüdükçe, ona daha iyi davranmasını öğretmeye çabaladıkça, ağlamanın çözüm getirmediğini fark edecektir.